dnia 16.11.2015 04:50
dla manie wciąż za gęsto, za bogato |
dnia 16.11.2015 06:24
Chyba jednak Kaziu Adaszewski ma rację czemu aż tyle poezji w poezji. Wiesz jak to jest za mało źle, za dużo też. Pozdrawiam. |
dnia 16.11.2015 07:43
Piękny i mądry. |
dnia 16.11.2015 07:46
adaszewski zdzisławis
Dziękuję Wam
Czasem się mówi - cukier w cukrze, no to dlaczego nie może być poezji w poezji. |
dnia 16.11.2015 07:56
bezecniku, dziękuję Ci za pochwałę. |
dnia 16.11.2015 08:15
Też mi się widzi za dużo poezji w poezji, niemniej mądry i obrazowy jest.
pod ścianą
kuśtyka starość
świetne podsumowanie |
dnia 16.11.2015 08:52
Juliusz Karowadzi
Nie wiem, czego tu może być za dużo (adaszewski, zdzisławis, Juliusz - trzy osoby, co wzbudza we mnie pytanie i zastanawianie się), to normalny opis opuszczonego domu i opuszczonego, starego człowieka. |
dnia 16.11.2015 09:42
Jeśli mogę nieśmiało zaproponować, to
skorodowana rynna
podkreśla liszaje tynku
wylewnie rozbija płytę
Wrażenia "nadmiaru poezji w poezji" można się doszukać tylko w pierwszej strofie. Stare domy i starsi ludzie bywają piękni w swojej "brzydocie". Pozdrawiam |
dnia 16.11.2015 10:18
koma17
Dziękuję za propozycję zmiany, ale zostanę przy swoim - wówczas jest silniejsy akcent (tembr)
pierwsza strofa - "we wszystkich językach przemawia" - nie sądzę, że tu przesada, gdyż takie sytuacje, takie domy, taka samotna starość, z braku siły zaniedbane ogrody, są na całym świecie, na całym świecie to widać w świetle dnia i nocy.
Piękno, owszem jest. Ale jest również znieczulica rodzin, niedopatrzenie instytucji społecznych, bezsilność sąsiadów. Taki, opuszczony człowiek cierpi - w tym sęk. |
dnia 16.11.2015 10:34
Smutny udany obrazek. Pod ścianą kuśtyka starość - te słowa, to jak symbol kuśtykającej za nami wszystkim starości. A wogóle starość jest okropna i okrutna.
Pozdrawiam:) |
dnia 16.11.2015 10:35
w ogóle - miało być. |
dnia 16.11.2015 14:09
Najbardziej trzy ostatnie strofy, nakładają się na "moje obrazy". Bardzo prawdziwie. Pozdrawiam:) |
dnia 16.11.2015 15:13
pretensje o "zbyt dużo poezji w poezji" mają przeważnie ci, którzy czytają wiersz lecz go nie słyszą, którzy sami mówią więcej niż to co wiersz ma do powiedzenia, czystość i uczciwość przekazu nie zna ograniczeń i tak jest w tym przypadku, gdzie nadmiar słów wręcz pomaga, a dwie ostatnie stawiają taką kropkę, że nic dodać, nic ująć
serdecznie |
dnia 16.11.2015 16:40
PaULA mgnienie kaem
Serdecznie dziękuję za przeczytanie i odniesienie się do treści. |
dnia 16.11.2015 20:18
Prawdziwie oddane obrazy. Wydaje mi się, ze poezji nigdy za wiele.Pozdrawiam. |
dnia 16.11.2015 21:00
Do mnie przemawia. Pozdrawiam. Irga |
dnia 16.11.2015 21:11
Anastazyja
Serdeczne dzięki.
Dodam jeszcze odbiór PaULI - "symbol kuśtykającej za nami wszystkimi starości". Obyśmy się jej doczekali, ona rzeczywiście za nami powoli się wlecze i niektórych już dogania. |
dnia 16.11.2015 21:39
IRGA
dziękuję za przeczytanie i wpis. |
dnia 17.11.2015 15:13
Jak Juliusz Karowadzi.:):)
Niemniej jednak:):):):):) czuję Twoje obrazy
Ja jednakna dziś zabrałbym ze sobą w takiej kolejności, wybierając jeden tylko z problemów;
Tytuł: skorodowana
brama zapleciona łańcuchem
w kwadracie okna
szczerzą się druty
pomiędzy liśćmi
prześwit
nie ma nikogo
krzyczą rośliny
w gąszczu
po ścianą
kuśtyka starość
Tak jakoś się mi subiektywnie poczytało. Znam taki dom i... staruszkę,
Prawdziwie.
Pozdrawiam.O. |
dnia 17.11.2015 20:13
Dzięki Olu
Miło, że się zagłębiłaś w mój wiersz, który oczywiście można przerabiać na różne sposoby.
Pozdrówka również |
dnia 17.11.2015 22:56
początkowo myślałem że to o więzieniu, a takim jest pusty podupadły dom i samotność człowieka - więzieniem duszy... |
dnia 17.11.2015 23:47
benlach
Wielkie dzięki za przeczytanie mojego wiersza oraz interpretację. |
v6.01.7 © 2003-2005
![[www.pajacyk.pl]](/fusion/images/pajacyk.gif)