Najpierw jest spojrzenie, od niego wszystko się zaczyna
Potem cała reszta, ale to już nieważne.
Splecione oczy, zawieszony wzrok i to coś
Ułamek sekundy, który nigdy nie kłamie.
 
Nagle przytomniejesz i przechodzą Cię ciarki,
Ocean przyjemności zalewa Ci czaszkę.
Przestajesz wierzyć w prawdziwość zdarzenia i
Tchórzysz, wątpiąc z każdą chwilą coraz bardziej.
 
Gdy poziom serotoniny powraca do normy,
Obwiniasz się i rozpamiętujesz co zaszło.
A co zajść mogło, nigdy się nie dowiesz i już,
Komu brak odwagi, temu chwila wystarcza, cóż
 
-musi.