powiem ci szczerze jakoś brakuje mi słów
żeby ulepić z nich wiersz
słabo im wierzę zbyt silne to jest bym mógł
zaufać ponownie wiesz

taka zwyczajna wokół nas paplanina
zwiększający się hałas
niejednostajna lecz dziś jakby jedyna
pewnie nie usłyszałaś

nie wierzę że czas cokolwiek będzie leczył
bo zdrowie dziś jak odpad
a ja jak tragarz gruzem dni ranie plecy
znosząc go z chmur na rozkaz

niezrozumiałej siły wiary głupoty
zagryzam co krok wargi
choć nie chcę dalej po co bo MOŻE potem
JAKOŚ być MOŻE łatwiej

nie mam słów na wiersz i ten o życiu zlepek
zasnąłem lub utknąłem
jestem jednak gdzieś lecz nie tam gdzie jest lepiej
to jedno jest wiadome