pośrodku pustynnego padołu
pomarańczowy piasek
przenika powietrze prowadząc
prosto pod pustynną powierzchnię

podziemne piwnice porzucone
przez potomków pisarzy
pragnących płynąć prozą
po pierścień pychy poematów

przejście pełne porozrywanych
pergaminów porzuconych papierów
przypalonych przez pył pragnienia
ponurego przesytu

pod płaszczem popiołu postacie płaczące
patrzą przez pustkowie...
pradawni padli przed pędy poezji
paszczą pierścienia połknięci..