dnia 06.01.2015 08:22
Wiersz lśni jak rosa na brzozowym liściu w słońcu porannym :-)))) |
dnia 06.01.2015 09:58
Czytałam z przyjemnością :). Pozdrawiam. Irga |
dnia 06.01.2015 10:18
abirecka - dzięks za przychylne czytanie, :))) |
dnia 06.01.2015 10:19
IRGA - :) odpozdrawiam cieplutko :) |
dnia 06.01.2015 10:47
Robercie, "nie za ma co" ;-)))) Kocham Twoje wiersze tak jak kocham ten mój porypany Kraków, który doprowadza mnie do najjaśniejszej cholery! ;-))))
Pozdrowienia najpiękniejsze ;-))))) |
dnia 06.01.2015 11:14
Piękne połączenie serca i krzyża, wiersz ma urokliwy klimat, pozdrawiam...*** |
dnia 06.01.2015 11:27
Żyć,radośnie i jeszcze barwnie o tym pisać to wielka sztuka . Pozdrawiam serdecznie.😊. |
dnia 06.01.2015 11:52
abirecka - cieszę się z tego niezmiernie i odpozdrawiam równie cieplutko, :)))) |
dnia 06.01.2015 11:55
silva - również pozdrawiam, dzięki za ślad, :) |
dnia 06.01.2015 13:47
oooo tak... pięknie
iluzje bywają raz błogsławieństwem, raz przekleństwem...aaaach |
dnia 06.01.2015 14:09
Alfred - dzięki za komentarz, również pozdrawiam |
dnia 06.01.2015 14:10
INTUNA - samo życie, :))) |
dnia 06.01.2015 16:30
no i narysowałeś :-)
choć to bardziej dancing niż techno party |
dnia 06.01.2015 17:01
A fajne, fajne...:) Staromodny dancing mi przypomina. W zapomnianym kurorcie. Dobrze, żwe tylko zestarzałe myśli postradałeś, można i zmysły :) Pozdrawiam, A |
dnia 06.01.2015 17:30
Piękna...i kusząca ta iluzja,"Ten, kto boi się, gry boi się serca i krzyża"-ta fraza najbardziej, pozdrawiam:) |
dnia 06.01.2015 17:41
Jacom Jacam - w każdym razie widmo wolności, chociaż bez tęczy, :)))) |
dnia 06.01.2015 17:46
mgnienie - dal zestarzałych to nawet i dobrze :) dziękuję mgnieniu za zajrzenie, pozdr |
dnia 06.01.2015 17:53
Fajna ta iluzja.::)
Między chwilami.
Pozdrawiam ciepło. Ola. |
dnia 06.01.2015 17:53
Toż to zupełnie o niczym jest! |
dnia 06.01.2015 18:01
Magrygał - dzięki za refleksję, pozdrawiam |
dnia 06.01.2015 18:02
Ola Cichy - odpozdrawiam równie cieplutko, :) |
dnia 07.01.2015 05:41
Postradać zestarzałe myśli, to nie sztuka. Wielką sztuką jest grać tak, aby nikt nie przegrał. Jednak nie przegrywa tylko ten, który nie gra. Białe tango dodaje odwagi, ale zgubić parasol, to znaczy, że za kołnierz nakapie czegoś niepożądanego. Najgorzej jest wówczas gdy stracimy dystans do tego wszystkiego. Wtedy - kapelusz na głowę i w dym. |
dnia 07.01.2015 07:25
adaszewski - to jednak tekst bardziej złudzeniach, nie są one niczym, chociaż istotnie przekłamują rzeczywistość :) pozdrawiam komentatora |
dnia 07.01.2015 07:30
Kazimiera Szczykutowicz - i często to nie rzeczywistość, a jej wyobrażenie jest motywem działania :) dziękuję za refleksję :) |
dnia 08.01.2015 09:02
adaszewski - * bardziej o złudzeniach. Sorry, |
dnia 08.01.2015 19:25
iluzja - jako to co wykonuje przed publicznością iluzjonista-prestidigitator, a może iluzja, jaką stwarza gra w karty (hazardowa, w kasynie)? Dwuznaczność sytuacji, a skoro dwuznaczność - to i wieloznaczność. Szczególnie: "Ten, kto boi się gry, boi się serca i krzyża" - to jakby innymi, metaforycznymi mianowicie, słowy powiedziane, że człowiek, który się boi życia, boi się miłości i śmierci...Ciekawie rzekłeś, Robercie. Pozdrawiam ciepło, Ewa |
dnia 08.01.2015 21:21
Na prośbę Autora edytowany został czwarty wers - "Puls" zastąpił w nim "Serca".
Pozdrawiam. |
dnia 09.01.2015 20:35
Ewa Włodek - dzięki za refleksy, odpozdrawiam równie cieplutko |
dnia 09.01.2015 20:36
moderator4 - dziękuję, również pozdrawiam |