Najdrobniejsza uwaga dotyczy śmierci matki.
Niemal równie filigranowa dobrego życia
w czasie rzeczywistym
córki i dwojga wnucząt.

Wywód jest mało czytelny w pozostałej części
wymaga żmudnych analiz, nie bardzo przy tym wiadomo
czy warto, bo wywodzący
przestał wierzyć w cokolwiek.

Gdyby jeszcze był smutny albo obojętny...
Byłoby warto, bo z zewnątrz
takie stany robią wrażenie wielkich emocji.

On jednak jest spokojny
jakby nieżyjącej matce, wnuczętom i córce
czytał Koheleta.