Tutaj jest wszystko inaczej -
słońce nie świeci lecz praży,
róże są takie dorodne,
krople spadają strugami.

Kobiet nawykiem dawnym
chustki na głowach splatają
i na ławeczkach przed domem
dziwując się rozprawiają.

Jak jasno jak kolorowo -
w pastelach nawet stodoły
i wszystkie przydrożne drzewa
malują równo na biało.

Hen z hal pobrzmiewają dzwonki,
furmanki z sianem wracają,
pod baldachimem z winogron
wróble ochłody szukają.

Tutaj jest wszystko tak samo -
McDonald, Lidl i Lukoil
przez okna wyglądam rano
znów gubię się - jaki to kraj?

Przed nami nowiutka szosa
wije się w górę wstęgami,
młodzież młodością szalona
śmiga szybkimi autami.

I bloki takie jak wszędzie
szare z betonu schronienia,
przechodnie z iphonem, w pędzie...,
że nie uchwycisz spojrzenia.

Tu słowa są takie trudne -
multumesc znaczy dziękuję.
I takie dźwięczne są słowa -
la revedere, bądź zdrowa!