***

Nieogarnięty myślami człowiek
stanął nad przepaścią złudzeń
codziennych.

Spojrzał wnikliwie w swoje akta,
rysując myśli
na fotografii nieistniejących twarzy.

Na wadze doświadczeń
zaklęta jest ciemna droga,
którą lekko przemierzał.

**

Słyszy jedynie szmer butów śledzących
jego codzienne monotonne fragmenty
życia.

Plamy na dłoniach
krwawią czerwonymi słowami
ludzkich krzyków.

Cienie spisują życiorys,
śmiejąc się chciwie w oczy.

***

Nie czuje powiewu wiatru,
nie słyszy dźwięku opadającej kropli.
Widzi jedynie białą kartę
pisaną białym atramentem.

---
Nieświadomy człowiek po śmierci.

29 czerwiec 07