Przechodzi ścieżkę strojną w kruchy
więc niebieskawy odblask śniegu
jest młoda jak arystokratka
w kolonii patetycznych dźwięków
kiedy chór gra w muzyce Haendla
zabiera z sobą woń orzechów
dziecięcych marzeń chłodnych perfum
sprowadza do Europy statki
zza mórz niosące setki skrzyń
pełnych owoców - te podobne
są do księżyca te do słońca
zielone jabłko niczym ziemia
czas symbolicznie się otwiera
by trwać bez końca