mój indywidualny dzień
nieśmiało proponuje mi zmianę czasu na letni

ja - zanurzona po horyzont we wspomnieniach
nie wyrażam zgody

wtedy on
nie waha się użyć swoich najsilniejszy atutów:
- piękna bosych stóp
- rosy między wąsami trawy
- przelotnego uścisku
- pokoju pachnącego ciastem

ulegam
nadmiar ciężkości
w jednej chwili staje się preludium do piosenki lata

moje ciało unosi się jak piórko
(opadnie dopiero po szóstym kawałku ciasta!)