Genialny filozof wyjaśnia istotę rzeczy
na przykładzie styropianowych kulek.
Nudy. Wszyscy ziewają.

Wsadzi je sobie
do nosa - z sali;
wybuch śmiechu.

Wyraźne ożywienie, wbiega kobieta w średnim wieku.
Pożar - przeciągły wrzask;
panika.

Ciało uderza o ciało, kulki spadają z biurka.
Buty - ideał na miazgę,
prelegent skacze oknem;
parter.

Gęste krzaki, krew z zadrapań.
Trzy godziny, dwadzieścia osiem minut
- bez symboliki, budynek dogasa;
zgliszcza.

Nagi fundament.