(byliśmy jesteśmy będziemy...)

1

twierdzimy dotąd z dumą i uporem
nareszcie zgodnie wreszcie bez sporów
znakiem kultury sednem quasi wzorem
jest nasze szczere poczucie humoru

2

kpimy więc sobie z czechów i angoli
żydów moskali szkotów i prusaków
nie bacząc na to czy to kogo boli
śmieje się wąchock poznań kraków

3

z ich cnót wad wierzeń i zwyczajów
wiedzy języka sztuki nawet z ubioru
kiedy tak rżymy do rozpuku w kraju
świat nie wie że to sztuka pozorów

4

niech zatem ich najwyższy broni
by którykolwiek w swojej stronie
wicem facecją gdzieś nas zgromił
niedoczekanie siodłamy konie

5

zakpił z nas obśmiał zażartował
tknął nas pomyśleć nawet zgroza
rodak z nim wojnę trzecią wywoła
niedoczekanie bo jak tak można

6

i uśmiech z lic mu w mig ucieka
gniew nim potrząsa żwawo srogi
a pierś się wzbiera niczym rzeka
uczuciem słusznej martyrologii

7

zła krew już oczy mu zalewa
nic tylko wrogów widzi wszędzie
ten humor tylko wówczas miewa
gdy mówi wara nie grzeszcie więcej