Wiersz, którego Stefan N. nigdy nie spróbował napisać. Choć mógłby:

Wiadomości z drzewa. Dobrego
dnia życzą sobie
tradycjonaliści.

Piekło we mnie.
Zamarza, w temperaturze wrzenia. Na niebie
chmury. Krystalizacja.

O poranku czerstwe bułki, popłuczyny
z przedwczorajszej kawy.
Podziękowanie dla sił wyższych.

Bo tak najłatwiej. Zasłużyłem
na co najmniej medal.
A tu: o kant potłuc i zamieść.

Pod dywan.

Poezjo
- idź i się utop. Igrzysk.
Chleba. Porannej prasy.

Z cyklu: Exodos; post