Popatrz! Tam twarz zakryta tarczą,
Chełm wciśnięty w czoło,
By między krawędziami
wąska szpara na oczy.
A obok czołgi warczą.
Węszą lufami wkoło,
Tropią gąsienicami,
Gdzie by tu krwi utoczyć.

Popatrz! Tam żołnierz sięga broni.
Już błysk z wylotu lufy
I seria kuje w murze
Nieznany, obcy wzór.
Padnij! Lecz gdzie się schronić,
Gdy grzmi pocisków sufit?
I pięść została w górze.
I splamił się krwią mur.

Popatrz! Leżymy ciasno wokół,
Niby co-zżęte zboże.
Gdzieniegdzie zaczerwieni
skrwawiony głowy kłos.
I jaki dziwny spokój...
Słyszysz, to chyba morze?
Po nim płynie w nadziei
Nasz rozstrzelany los.


5.04.1981