dnia 24.02.2013 12:36
Nawet rzeczy w domu mają po dwa cienie. Można się potknąć o któryś z nich. Lecz znowu trzeba wstać samemu. Wszędzie kurz i w ogrodzie, gdy słoneczniki opalają twarze. Za brudną szybą.
Opuszczenie i mnóstwo tajemnic.
Irga, z klimatem dla mnie, lir |
dnia 24.02.2013 13:09
Bardzo "klimatyczny". Te słoneczniki brzmią zachęcająco :-) |
dnia 24.02.2013 13:18
są smutki, które sprawiają, że nie wiemy co powiedzieć drugiemu człowiekowi. wiem tylko, że nie ma sensu trwać w tym cały czas. żałoba też ma swój kres i nie należy jej przedłużać. a mam wrażenie, że ten wiersz jest przelaniem goryczy. postuluję za zmianą klimatów w Twoich wierszach, Irgo :) czasami zrób odstępstwo od normy, nawet na siłę :)
pozdrawiam |
dnia 24.02.2013 15:22
"lustro
spogląda w taki sposób
że czuję się nieswojo" |
dnia 24.02.2013 15:38
Cudny kontrast, między domem, którego opuszczenie widać, taki smutek i bajzel ,
a pięknem ogrodu w którym nawet jeśli go zostawimy samemu sobie w jakiś dziki ale uroczy sposób rozświetli kwitnący słonecznik i nadzieja.
Bardzo ciekawy wiersz Irgo:)
pozdrawiam El |
dnia 24.02.2013 16:46
;))))))))))))
po tej wizji pustki...sloneczniki uśmiechają ogromnie;)))))))))))))))))))
pozdrawiam serdecznie;))M |
dnia 24.02.2013 17:53
Tajemniczo, smutno, stary opuszczony dom i słoneczniki które rozjaśniają jak słońce widoki na przyszłość. Jakoś tak to widzę. Pozdrawiam:) |
dnia 24.02.2013 17:59
och, te słoneczniki! Cóż, natura bywa piękna, ale na pewno jest - okrutna, nieludzka. Nic sobie nie robi z cierpienia. Dla niej ono znaczy nie więcej, niż ten opuszczony dom...Kapitalny efekt dzięki kontrastowi w obrazowaniu, IRGO. Pozdrawiam serdecznie, Ewa |
dnia 24.02.2013 19:10
Tak, pustka, smutek, ale to nie moje klimaty, jam optymistka! |
dnia 24.02.2013 22:14
'opuściłbym' wszystko dla owych " słoneczników"
pozdr.:) |
dnia 25.02.2013 07:00
Ciągle czymś omotana, ciągle w czymś zamknięta i ta tęsknota do tego, co na zewnątrz.
Śliczny wiersz.
Pozdrawiam, Idzi |
dnia 25.02.2013 11:25
no, czuję klimat... (sam kiedyś miałem takie wrażenie w "Rozmowie"),
Bye. |
dnia 25.02.2013 12:12
lirze, bardzo dziękuję. Pozdrawiam. Irga
Zmarszczko, cieszę się, pozdrawiam. Irga |
dnia 25.02.2013 12:15
Szklanko, dziękuję za wnikliwy komentarz. W sprawie Twojego postulatu zobaczymy, może da się coś zrobić :) pozdrawiam. Irga
zalesianin 1, dziękuję za wizytę. Pozdrawiam. Irga |
dnia 25.02.2013 12:17
el- roso, dziękuję. Serdeczności. Irga
bombonierko, ja też uśmiecham się do Ciebie. Pozdrawiam. Irga |
dnia 25.02.2013 12:18
PaULO, dobrze widzisz. Pozdrawiam. Irga
Ewo, bardzo dziękuję. Pozdrawiam. Irga |
dnia 25.02.2013 12:20
wanilio12, nie zawsze jest tak, jak chcielibyśmy... Dziękuję za wizytę. Pozdrawiam. Irga
januszku, to bardzo dobry pomysł. Pozdrawiam. Irga |
dnia 25.02.2013 12:22
Idzi, bardzo Ci dziękuję za pochylenie się nad wierszem. Pozdrawiam. Irga
mastermood, rzeczywiście,taki sam klimat. Coś w tym jest... Pozdrawiam. Irga |
dnia 26.02.2013 12:41
Oj znam, z autopsji mojego rodzinnego domku. Bardzo klimatyczny i ciepły wiersz. Serdeczności:)) |
dnia 04.03.2013 15:55
Bardzo ładne. Pozdrawiam, A |
v6.01.7 © 2003-2005
![[www.pajacyk.pl]](/fusion/images/pajacyk.gif)