Jesień za oknem bije gałęziami o szyby.
Zacietrzewiona starucha z bielmem na oku
pluje deszczem, charkot oddechu przenika
w szczeliny pokoju.Czekaliśmy na lato,
minęło jak życie.

Nadciąga egipski mrok wieczoru,
linie proste połączą się w elipsę,
w kwadracie okna obserwować będziesz
zaćmienie naszego świata.

Przywołuję obrazy minionego czasu,
fantomy wspomnień migoczą w
kalejdoskopie zgubionym gdzieś
podczas kolejnych przeprowadzek.

Już nie jesteś obrazem,
a zamkniętą w sobie metaforą.


                                        Lwów, 17.08.2012