nie potrafiła chodzić po wodzie
zanim potoczyły się kłopoty
mówiła że w tabletkach
lubi mgłę
bo wtedy nie widać słów

myślała że najważniejsze odbije się
może jeszcze raz wynurzy
albo jakoś przeskoczy po tafli
ale zrobił się nieobecny
szukał tylko idealnie płaskich kamieni

gdy pytała rzucał z biodra
wtedy nadzieja ginęła w trzech ślizgach
któregoś dnia prosto z mostu
spadła pewność że przypłynie tu smutek

piękna jest woda we mgle za zakrętem
szeroko gładko i cicho
mówią że przychodzi tu dziewczyna
lekka jak tknięcie powierzchni liściem

w tym miejscu rzeka skarży się
jak bolą wrzucane kamienie
choć to tylko plum