stuka niecierpliwie z zacięciem
tabuny słów gonią w sieci
polowanie rozłożone na etapy
prawie-emocje i pół-znajomości
świetliste początki i bezśladowe zniknięcia
mniej lub bardziej zajeżdżają goryczą

w kolejnej kawie zanurza usta
dawno niecałowane
znużona patrzy w ekran z wysiłkiem
mrużąc oczy chce przebić szkło
byle bliżej wyczuwalnie

może tym razem wyczaruje realnego
od wirtualnych robi jej się migotliwie
i blednie z braku wrażeń
smukłe palce pamiętają entery
zapomniały melodii dotyku