Co dziennie do niej powiada cześć żaba!
Imienia jej prawie już nie wypowiada.
On chyba nie wie, że ta kobieta,
nie na królewicz, lecz na niego czeka.
Rozumu jeszcze nie postradała,
żabą - dla niego zieloną się stała.
Może mu palma całkiem odbiła,
czy on zapomniał - kim dla niego była?
Korona z głowy chyba jej nie spadnie,
bo to dzisiaj odpust - ubierze się ładnie,
może wśród kramarzy - trafi na motyla,
który mu przypomni, kim dla niego była.