włosy matki falowały
z każdym przypływem dnia
dłonie biegały po schodach
za przejrzystą suknią oddechu
z trudem doganiały źrenice,
które jak najwspanialsze arcydzieło
tworzyły codzienność

ojciec jak cząstka z pamięci
słów szukał na odległość
przeskakiwał horyzonty
w literach na butelce
starannie układał listy,
które przesyłał jak najdroższe prezenty

nowy dom
jak początek biegu
na odnowionym starym torze

włosy matki znów falują
z każdym przypływem dnia
ojciec jak cząstka z pamięci
odejmuje prawdziwość
jak resztę od całości
listy ciążą od obietnic
jak niepotrzebnie drogie prezenty


Górno 22.08.2008