rozlałem dziś kawę, która ułożyła się na biurku w stację mir.
pomyślałem, cholera to coś znaczy. z muchą w nosie
udałem się na poszukiwania sensu
sztucznego satelity.

znalazła remedium na moją bolączkę - kolejny kubek rozpuszczalnej.
uzupełniłem zapasy tlenu i krwi w kofeinie. za czasów panowania
poprzedniego kota rozmawiało nam się sucho, ale przyjemnie,
a teraz częściej wysyłamy języki na podbój przestrzeni.
mamy wspólny, inwazyjny program zdobycia wszechświata.

gdy wspólnie dochodziliśmy
istoty radzieckiej machiny, obok przegalopowali rycerze
z pytonem w herbie. krzyczeli "ni!". zadumałem się.

ni!e mni!e obchodzi ruski złom,
on już ni!c ni!e znaczy. teraz

mam swoją stację kosmiczną w rozmiarze d i z ni!ebieskimi oczami.
ni!jak ni!e umiem jej pojąć, ale lubię
w ni!ej prowadzić badania nad grawitacją.