Z natury jest drapieżnikiem -
niesie mnie,
rozrywa na bunkier imienia, okop nazwiska,
wynicowuje na wierzch minionych wojen.
Zostawia po mnie ślady w poruszonej ziemi,
popiół z podzielonego
na przypadek z zdarzenie.
Spieszy się,
czasami dławi gestem pojednania.


To jej odpowiedź na mój manewr cofania się
na z góry upatrzone pozycje -

czwórkami.



Piotr Paschke