To już nie ta sama zima.

Jedynie pragnienie ciepłego łóżka,
jedynie zgrzyt obcych progów ;
wiem już - nasze stopy
nie są tak mocne, by się o nie zaprzeć.

Wiedz, podróż ku domowi nie zawsze bezpieczna ;
czasem zwykłe potrzeby więcej są warte niż my.

To już nie taka zima,
by szukać drzewa, pod którym schronić się
mogą wszyscy.


My już inni,
inne miejsca i czas.


No właśnie, czas.



Piotr Paschke