Kruchota Marnota Ludzkiego 砰wota
Dodane przez itamonika dnia 19.10.2009 11:46
I.
Cia這 kusi
Cia這 dusi
Cia這 n璚i
Cia這 kr璚i
Cia這 z wiekiem
Cia貫m bywa
Cia豉 z wiekiem nam ubywa
Tu marnieje
Tam wiotczeje
Wcze郾iej kusi
Teraz dusi
Cia這 duszy domem sta這
Dusza w niebie
W ziemi cia這!

II.
Niech Ci dzisiaj
Dom mej duszy
Niech 篡zno軼i m Ci s逝篡
Daj roz這篡 si wygodnie
Duszy ulecie swobodnie
Niech przemija moje cia這
Smutna taka kolej rzeczy
Czas zaleczy wszystkie rany
Wszystko p造nie
Przecie wiecie- tak to bywa w ludzkim 鈍iecie
Otrzyj 透 za moje cia這- ono wiecznym snem zaspa這.