Chcę życie zapomnieć
Dodane przez wrzesinska dnia 17.01.2017 07:41
Prawie nikogo z tamtych ludzi już nie ma,
ale wciąż nawiedzają mnie wspomnienia,
jak żywe w mym sercu wyryte,
przed całym światem ukryte.
Kiedy jest cisza i noc zapada,
one przychodzą do mnie, jak zdrada
co noc prawie - choć wcale tego nie chcę,
czy kiedyś od nich ucieknę?
Wciąż ranią mnie, jak kiedyś,
mówią - ty jesteś nasza, z naszej biedy,
choć wmawiam sobie, że jestem inna
i znów przychodzi tylko myśl niewinna.
To było twoje i nasze życie - oprzytomniej
- czy można życie zapomnieć!?
Chojnice, 30 VII 2016
Barbara Wrzesińska
"O zachodzie słońca"