W antrakcie
Dodane przez Robert Furs dnia 02.03.2016 23:16
Marionetka pociąga sznurki,
Pan Izydor porusza zgrabnie ręką
i nogą. Obrzydł mu własny dzyndzel.
Nie ma czasu, każda sekunda
martwa jak łupież odpada od skóry
spada i zapada jak we śnie
pod scenę. Przed laty mały Izydorek
chciał być aktorem, chciał rozdawać
autografy i codziennie kochać,
chciał kochać.