Piano (tryptyk)
Dodane przez Kazimiera Szczykutowicz dnia 24.10.2015 02:48
I
progi podsuwają prawdę
gra niemoc
czas wlecze
minuty niestrawne
surrealizm jawi realne
skrzywienia ugięcia
dla ominięcia barier
impulsy rodzą wyjścia
wykreślają znaczenia
II
fotel
pośród odpadów
wysnuwa biel wnętrza
znosi ciężary
na trzech nogach
postura trzyma profil
wydarty sens
w objęciach
targa wiatr
III
bluszcz poczerwieniał jesiennie
owinął pień
pod zielonym okiem korony