Skaryfikacje
Dodane przez Wierszopis dnia 18.09.2015 10:04

---

Kwitnienia rozdzierają ziemię,
aż do jałowej podbudowy.
Tam figuralnie złożone kości
domniemanych przodków.

Milczymy, tępo wgapieni w puste
przestrzenie pomiędzy nimi,
żadna modlitwa nie wykrzywia twarzy.
Bałwochwalczo.

Później płoną ogniska ofiarne,
szukając iskry w popiele tatuujemy
dłonie. Blizny prowadzą do kolejnych
odpowiedzi.

Na pytania, których nie chcieliśmy zadać
- przynajmniej po tej stronie niewiedzy.