Ludzki strach
Dodane przez wierszowyjca dnia 01.04.2015 15:54
strachu z desek, sęków
pomalowany żywicą życia
pragniesz krwi i kości
soku drewnianego krzyża.
Oddychasz popiołem z drewnianej stopy
ubrany w dziurawe złudzenia
masz drewniane serce
a chcesz z kamienia?
wiatr oplata wyjcami
nie puści, nie oda,
prędzej wyrwie źdźbło
słomianego zapału.