Jestem...
Dodane przez Kruczyca dnia 17.05.2014 22:03
Ciałem bezdomnym
zmienionym w słowo,
gdy wymówiłeś we śnie moje imię.
Wierszem
na zmiętej kartce papieru,
między tomami książek zgubionym.
Myślą
zastygłą w oku jak gwiazda
na oceanie pustego nieba.
Echem
symfonii niedokończonej;
Pięknem,
które dla łez jest domem.