Ku pamięci.
Dodane przez WalWit dnia 14.07.2013 22:56

---

,
Spójrz, pod stopami leż,
pożółkła jak liść jesienny,
egoizmem nierozsądnie rozdepczona,
nasza miłość młodzieńcza, szalona.
,,
Smutna i niezrozumiana,
radosna i nieszczęśliwa.
Tak wiele w życiu poezji
i wiele przeżytych miłości.
,,,
Pamiętam - krócej i dłużej trwały,
jednak tą zapamiętam do końca,
gdyż ona najwięcej dała i zabrała słońca.


Waldemar Witek 17.12.1972 r.